Cursus: Kunstkolonies op Walcheren

Deze cursus behandelt de bekende kunstkolonie Domburg, de minder bekende kunstkolonies zoals Westkapelle en Zoutelande en de vergeten kunstkolonie Veere. De verhalen over deze periode en zijn schilders, worden veelvuldig geïllustreerd met beeldmateriaal.

Deel I: Kunstkolonies op het (schier) eiland Walcheren 1870-1970
Op vele plaatsen in Europa ontstonden aan het eind van de 19e eeuw kunstkolonies. Kunstenaars ontvluchtten de grote steden om nieuwe inspiratie op te doen. Het klassieke atelier werd voorgoed vervangen door de landelijke buitenlucht. Vooral de kustgebieden met hun heldere licht en prachtige wolkenluchten waren populair, zoals het Zeeuwse schiereiland (sinds 1873) Walcheren. Domburg en Veere waren van die pittoreske plaatsen, die vanaf het begin in de belangstelling stonden. Domburg met zijn schildersbent rond de Haagse kunstschilder Jan Th.Toorop (1858-1928) die daar vanaf 1898 bijna jaarlijks enige maanden verbleef. Hij nodigde kunstvrienden uit ’s zomers in Domburg te komen schilderen, waaronder in 1908 Piet Mondriaan (1872-1944) die later wereldberoemd zou worden. In 1911 nam hij samen met Mies Elout-Drabbe (1875-1956) het initiatief tot de bekende Domburgse Tentoonstellingen. Deze zouden tot 1921 duren en waren voor hun tijd baanbrekend.

Deel I/II: Niet alleen Domburg, maar ook plaatsen als Vrouwenpolder, Westkapelle, Zoutelande, Biggekerke, Vlissingen en niet te vergeten Middelburg, dat een oude kunsttraditie heeft die al in de 17e eeuw begint, zouden bijdragen aan het bijzondere artistieke kunstklimaat op Walcheren in de eerste helft van de twintigste eeuw.

Deel II/III: De ‘vergeten’ Veerse kunstkolonie,1870-1970
In diezelfde tijd vestigden zich in Veere een aanzienlijke groep kunstenaars waaronder Lucie van Dam van Isselt (1871-1949), W.F.A.I.Vaarzon Morel (1865-1958), J.F.E. ten Klooster (1873-1940), Jan Heyse (1882-1954), Karel van Veen (1898-1988), Maurice Góth (1873-1944), Frits Lensvelt sr. (1886-1945), Claire Bonebakker (1904-1979), Ina Rahusen (1895-1977), Dirk Koets (1895-1956) en de Vlaming A.J. van Dijck (1894-1979) die vooral rust en afzondering zochten om te kunnen schilderen. Zij zouden het grootste deel van hun arbeidzame leven in Veere wonen en werken en daarbij regelmatig een warm onthaal vinden bij de Engelse kunstverzamelaar en mecenas Albert L. Ochs (1857-1921) en zijn dochter Alma (1889-1987) in de Schotse Huizen aan de Kaai.